آیا باید واقعا رای بدهم؟ (رای بدهم ونه اینکه رای بدهیم، درباره دیدگاه و تصمیم خودم می نویسم) حقیقت این است که من دچار تردید زیادی هستم. وقتی دقیق می شوم، می بینم که بین خواسته های من و طرفداران میرحسین موسوی تفاوت زیادی وجود دارد و یا شاید بتوان گفت هیچ کدام از خواسته های من در شعارهای او دیده نمی شود چه برسد به عملش!

در سال 1383به صورت اتفاقی در تحقیقی که درباره فعالیت انجمن های اسلامی بعد از انقلاب صورت می گرفت، شرکت کردم و روزنامه های دهه 60 را تورق کردم و همه حرفهایی را که امروز مخالفان موسوی علیه اقدامات و عملکردش می زنند، به چشم دیدم... .

من می دانم که میرحسین موسوی گفته بود که با زنانی که درسفر خارج از کشور حجابشان را برمی دارند، پس از ورود به کشور برخورد می شود، من بارها درتیترهای روزنامه های آن دوره خواندم که موسوی چقدر بر اجرای قانون گزینش در ادارات دولتی تاکید کرده بود ، من با لحن سخنان میرحسین موسوی درباره جنگ و مخالفان نظام حاکم بواسطه روزنامه های آن دوره آشنا شدم ،... .

و حالا هم می دانم که میرحسین دارد همان کاری را می کند که خاتمی سالها پیش انجام داد: او شفاف سخن نمی گوید. بخشی از طرفداران او  در تهران زنان و دختران جوانی هستند که می خواهند در پوشش آزاد باشند و شاید یکی از آرزوهایشان جمع شدن گشت های ارشاد باشد و طیف دیگر حامیان او، مردمان مذهبی ساکن در تهران و شهرستانها هستند که همیشه حجابشان را سخت و سفت نگه می دارند و به مقدسات اسلامی شدیدا پایبند هستند.

من می ترسم چون احساس می کنم موسوی به اندازه خاتمی اهل تسامح نیست و ممکن است خیلی زود دل طرفداران بالا شهری اش را به خاطرعدم قدرت چانه زنی برای کاهش فشارهای اجتماعی و فرهنگی بر طبقه متوسط و متوسط  به بالا بشکند.

تنوع طیف طرفداران موسوی بسیار زیاد است و این هرچند در این مرحله موثر است ولی مدیریت آن ها   و پاسخگویی به مطالباتشان پس از پیروزی بسیار  سخت خواهد بود. بازاریان رنجیده از اقدامات احمدی نژاد،دانشجویان آرمانگر، زنان و دختران نسل جدید و ... . 

 *ادامه دارد