چقدر احساس خوشحالي مي كنيد وقتي كه به شما مي گويند به چرخه سوخت سوخت هسته اي دست يافته ايد؟ چقدراحساس خوشحالي مي كنيد وقتي مي بينيد در مقاله روزنامه كيهان احسان نراقي به خاطر پرداختن به مسئله يهودي ستيزي، روشنفكر مفلوك گفته مي شود كه مغز خرفتي دارد كه آن را به كار نمي اندازد؟
چقدر احساس خوشحالي مي كنيد وقتي حس مي كنيد تاريخ تكرار شده و شما در دوره آلمان نازي و ايتالياي موسوليني به سرمي بريد؟
من وقتي احساس خوشحالي مي كنم كه گنجي بيرون از زندان مي گويد: روشنفكران امروز ما بايد بدانند كه با بازي با مفاهيم نتيجه اي بدست نخواهد آمد. تمامي كشورهايي كه به آرمانهاي نظير دموكراسي، آزادي و .... رسيده اند، هزينه هاي آن را نيز پرداخته اند و اين اصل هيچ استثنايي ندارد.
سحرجان! مدتهاست كه انديشه بي فكر شده و حوصله زايش ندارد.
" حكم حجاب به حسب طبيعت زن كه ميل به خودنمايي دارد بيشتر متوجه بانوان است. مردان نيز حق ندارند به گونه اي لباس بپوشند كه توجه زنان را به خود جلب كنند. دولت اسلامي در اين زمينه نيز وظيفه نظارت دارد.
مسئله رقابت ذاتي ميان بانوان در خودنمايي را نبايد كوچك در نظر گرفت. اگر يك پوشش استاندارد و معين در كار نباشد اين رقابت شدت پيدا مي كند. معمولاً زن- قطع نظر از اين كه خود را به سلاح تقوا مجهز كرده باشد- تحمل ندارد كه زن ديگري زيبايي ها و جاذبه هاي خود را به نمايش بگذارد و او كه احياناً زيباتر و جاذب تر است چنين نكند. در سالهاي اول انقلاب كه قانون حجاب مطرح شده بود، بسياري از بانوان به اصطلاح متجدد و بي توجه به پوشش اسلامي در مصاحبه هاي خود با رسانه ها تشكر مي كردند كه ما را از رقابت طاقت فرسا با يكديگر نجات داديد. مي گفتند ما قبلاً براي آن كه از رقباي خود مثلاً در اداره عقب نمانيم بايد صبح زود بلند مي شديم و انواع آرايشها مي كرديم و لباس جديد مي پوشيديم، اما شما با قانون حجاب كه مثلاً همه بانوان بايد با شلوار و مانتوي بلند و راحت و بدون آرايش در محل كار حاضر شوند ما را راحت كرديد.